Sapt Hellas ( Δράση για τα αδέσποτα-Σκύλοι θεραπείας Ελλάδος)

Featured

Εισαγωγή

Το Πρόγραμμα της Sapt Hellas (Δράση για τα Αδέσποτα-Σκύλοι Θεραπείας Ελλάδας, Αστική-Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία)  ξεκίνησε το 2005.Στηρίζεται στην εθελοντική δράση ανθρώπων που θέλουν να προσφέρουν ανιδιοτελώς σε συνανθρώπους τους βοήθεια και στήριξη και που παράλληλα δείχνουν συνεχώς την αγάπη τους για τους τετράποδους φίλους μας.Αρχικά το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ,χρηματοδότηση η οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο ξεκίνημα αλλά και στη συνέχιση αυτής της πρωτοποριακής για τα ελληνικά δεδομένα προσπάθειας.Έπειτα το πρόγραμμα άρχισε σιγά-σιγά να αποκτά πολλούς <<φίλους>> και <<οπαδούς>> , ανάμεσά τους και επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων , απλούς ανθρώπους αλλά και χορηγούς που θέλησαν να συνεισφέρουν και να γίνουν κομμάτι όλης αυτής της προσπάθειας.

Σκοπός του προγράμματος

Ενημέρωση και Ευαισθητοποίηση σε ότι αφορά τη σχέση μας με τους σκύλους.Η ομάδα της Sapt πραγματοποιεί εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης σε σχολεία , ιδρύματα και όπου αλλού κληθεί να δώσει το παρόν.
Προσφορά κοινωνικής δράσης μέσω των σκύλων θεραπευτικής επαφής (πρώην αδέσποτα αλλά εκπαιδευμένα σκυλιά) .Το πρόγραμμα των σκύλων θεραπευτικής επαφής απευθύνεται σε παιδιά και ενήλικες που έχουν ανάγκη αυτή τη θεραπευτική επαφή με τα τετράποδα και αυτά με τη σειρά τους λειτουργούν ως μια κοινωνική γέφυρα.
Προώθηση υιοθεσίας πρώην αδέσποτων σκύλων (άλλωστε οι σκύλοι θεραπείας της Sapt είναι πρώην αδέσποτα).saptSkylosSAPTxronia-nosimata-skuloi-sapt01headerSAPT-4

Πρόγραμμα DOG AID (Dog Assistance in Disability = Σκύλοι Βοηθοί για ανάπηρους)

Featured

dog_vet_first_aid_md_wm  Η  ιδέα του Dog AID προήλθε από μια ιδέα που αρχικά  συνέλαβε ο Αμερικάνος Stuart Nordensson. Ο Stuart έχει εγκεφαλική παράλυση και εκπαιδεύει τα σκυλιά του να τον βοηθάνε να χειρίζεται καλύτερα την  αναπηρία του στην καθημερινή ζωή του. Ο συνιδρυτής του Dog  AID, ο John  Rogerson γνώρισε τον Stuart ενώ επισκεπτόταν την οργάνωση του «Top Dog» στις Η.Π.Α. και
αποφάσισε να εισάγει το Ηνωμένο Βασίλειο σε αυτή τη μοναδική ιδέα εκπαίδευσης κατοικίδιων σκύλων να δουλεύουν για τους «ιδιοκτήτες» τους, ως Σκυλιά Βοήθειας.

Σκοπός του προγράμματος

Στόχος του προγράμματος είναι η παροχή πρόσβασης στην εκπαίδευση σκύλων για ανθρώπους με σωματικές ανικανότητες, η βοήθεια προς αυτούς τους ανθρώπους να εκπαιδεύουν τα κατοικίδιά τους σε γενική υπακοή και σε ειδικές εργασίες, που θα τους
βοηθήσει να χειριστούν καλύτερα την αναπηρία τους στην καθημερινή ζωή τους.

Πού απευθύνεται

Το πρόγραμμα Dog AID όπως και όλα τα άλλα παρόμοια προγράμματα απευθύνεται σε άτομα με αναπηρίες.

Πού πραγματοποιείται

Το Dog AID έχει ένα δίκτυο εκπαιδευτών στην Αγγλία και την Ουαλία και τώρα, ενθαρρύνονται εκπαιδευτές στη Σκωτία να λάβουν μέρος σε αυτό το πρόγραμμα, οι οποίοι είναι εκπαιδευτές που δουλεύουν εθελοντικά. Λειτουργεί σε μη κερδοσκοπική βάση, χωρίς να χρεώνει τους «ιδιοκτήτες» ούτε για την εκπαίδευση ούτε και για οποιονδήποτε ειδικό εξοπλισμό χρειαστεί να τους προμηθεύσει. Οι εκπαιδευτές εργάζονται εξ’ολοκλήρου σε εθελοντική βάση και το μόνο που ζητάνε είναι να κάνουν μια μικρή δωρεά για να βοηθήσουν στο να καλυφθεί το προσωπικό κόστος, π.χ.ταξίδια και έγγραφα.
first-aid
cropped1343432613dog-first-aidFirstAidDog

Πρόγραμμα DAT (ΘΒΔ – Θεραπεία με τη βοήθεια των δελφινιών)

Featured

Η πρώτη συστηματική χρήση των δελφινιών σε τέτοια προγράμματα φαίνεται ότι έγινε το 1970 απτην Betsy Smith που ξεκίνησε να χρησιμοποιεί τα δελφίνια για να βοηθήσει παιδιά με διάφορες διαταραχές

Που απευθύνεται : Το πρόγραμμα DAT όπως και όλα τα προγράμματα με δελφίνια απευθύνονται σε παιδιά και ενήλικες που αντιμετωπίζουν διαφόρων ειδών συναισθηματικά, ψυχολογικά και κινητικά προβλήματα αλλά και σε άτομα που πάσχουν από κατάθλιξη και άγχος.

Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα μέσω της θεραπείας με τη βοήθεια των δελφινιών, κάποια απ’αυτά είναι τα εξής :

Βοηθάνε τα άτομα να χαλαρώσουν συμβάλλοντας στην καταπολέμηση του άγχους που βιώνουν

Μέσω αυτών των προγραμμάτων ενισχύεται το ανοσοποιητικό σύστημα των ατόμων που παίρνουν μέρος

Τα δελφίνια προσφέρουν αγάπη στα άτομα αυτά που σε πολλές περιπτώσεις τους βοηθούν και να αυτοθεραπευτούν

Αποτελούν κίνητρο , για δράση , για διασκέδαση , για θεραπεία

Κάποιοι λένε ότι τα δελφίνια έχουν ιδιότητες που τις αγαπάμε και αυτό μπορεί να αποτελέσει μέρος της θεραπείας

Στα προγράμματα αυτά χρησιμοποιείται ηχοτοποθέτηση που επηρεάζει τα εγκεφαλικά κύματα και τον ανθρώπινο ιστό

Οι συμμετέχοντες μαθαίνουν να προσέχουν και να επικεντρώνονται.

Πρόγραμμα R.E.A.D

Featured

Πού πραγματοποιείται : Το πρόγραμμα R.E.A.D. πραγματοποιείται στις Η.Π.Α. σε δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγεία, προγράμματα απασχόλησης των παιδιών στο σχολείο μετά το τέλος των μαθημάτων, μονάδες ιατρικής φροντίδας, τοπικές βιβλιοθήκες ή/και κατ’ οίκον.

Τί είδους ζώα περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα : Σκύλοι , γάτες και παπαγάλοι.

Πού απευθύνεται : Σε παιδιά και ενήλικες που αντιμετωπίζουν σωματικές ή/και συναισθηματικές αναπηρίες .Ένα παράδειγμα είναι τα παιδιά με αυτισμό.Τα ζώα αυτά αποτελούν έναν αγωγό μεταξύ του κόσμου των ατόμων που χρειάζονται  βοήθεια και αυτόν των ζώων.

Σκοπός του προγράμματος : Ο σκοπός του προγράμματος R.E.A.D. είναι να παρουσιάσει το πώς αυτά τα ζώα  θεραπείας και οι χειριστές τους μπορούν να συμβάλλουν στη βελτίωση των ικανοτήτων ανάγνωσης και γραφής των παιδιών με έναν αποτελεσματικό, μοναδικό και, το σημαντικότερο, διασκεδαστικό τρόπο. Οι ειδικοί σε θέματα στοιχειώδους εκπαίδευσης αναγνωρίζουν το γεγονός ότι τα παιδιά που επιτηρούνται από συναδέλφους τους στις ικανότητες ανάγνωσης, συχνά ντρέπονται και φοβούνται να διαβάσουν μεγαλόφωνα σε μια ομάδα, συχνά έχουν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και βλέπουν το διάβασμα ως μια καταναγκαστική πράξη. Ο σκοπός του προγράμματος είναι να διαβάζουν τα παιδιά στα ζώα θεραπείας.

Έρευνες με ζώα θεραπείας δείχνουν ότι τα παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι συχνά πιο πρόθυμα να συναναστραφούν με ένα ζώο παρά με έναν άλλον άνθρωπο. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια τέτοιων συναναστροφών, έχουν την τάση να ξεχνάνε τους περιορισμούς τους. Υπάρχουν επίσης, φυσιολογικά (σωματικά) οφέλη από τη συναναστροφή με τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων της αυξημένης χαλάρωσης και της χαμηλότερης πίεσης. Το σκεπτικό του προγράμματος είναι ότι τα παιδιά θα βρουν το διάβασμα σε ένα ζώο λιγότερο τρομακτικό, κάποιον ιδιαίτερο χρόνο γι’ αυτά που είναι χρήσιμος και ευχάριστος, διασκεδαστικός και θα γίνει ένα θετικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διευκολύνεται η μάθηση.

Και τα ζώα που παίρνουν μέρος σε όλα τα προγράμματα αυτής της εναλλακτικής θεραπείας ωφελούνται γιατί δεν αντιμετωπίζονται ως εργαλεία ή μηχανές αλλά ως μονάδες με τις δικές τους ανάγκες και προτιμήσεις και οι άνθρωποι που συνεργάζονται μαζί τους στα προγράμματα το τιμάνε αυτό και το δέχονται από όλες τις απόψεις και σε κάθε περίπτωση.

Πρόγραμμα Prison Pet Therapy (PPP)

Featured

Αυτό το πρόγραμμα λειτουργεί στο Σωφρονιστικό Κέντρο για Γυναίκες της Ουάσιγκτον στο Gig Harbor, Washington. Μερικά από τα οφέλη που το προσωπικό πιστεύει ότι προσφέρει το πρόγραμμα, περιλαμβάνουν:

  • κάτι για να φροντίζει ένας τρόφιμος
  • μαθήματα για τη φροντίδα και ευθύνες για τη ζωή
  • εργασιακές δεξιότητες
  • βοήθεια στο να έρθει κανείς σε επαφή με τα συναισθήματά του
  • ευκαιρία να νιώσει κανείς καλύτερα για τον εαυτό του και την ικανότητα να επιτύχει τους στόχους του.

Αυτό το πρόγραμμα ταιριάζει ανεπιθύμητα σκυλιά με τροφίμους. Οι τρόφιμοι νιώθουν ότι μπορούν να δεθούν με τα σκυλιά επειδή είναι ανεπιθύμητοι, ή έχουν κακομεταχειριστεί ή έχουν υποστεί βία. Κάθε κύκλος του προγράμματος διαρκεί τρεις μήνες και μετά, τα σκυλιά τοποθετούνται σε σπίτια. Οι πιθανοί «ιδιοκτήτες» των εκπαιδευμένων σκύλων ελέγχονται εξονυχιστικά προτού αφεθούν τα σκυλιά στην φροντίδα τους. Από όταν ξεκίνησε το πρόγραμμα, πολύ λίγα σκυλιά έχουν επιστραφεί που αποτελεί ένδειξη της επιτυχούς εκπαίδευσης που έλαβε το κάθε σκυλί. Μια από τις τροφίμους μοιράστηκε τις σκέψεις της για το πώς το πρόγραμμα την έχει αλλάξει. Προτού εμπλακεί στο πρόγραμμα, ένιωθε ότι κανείς δε νοιαζόταν γι’ αυτήν, ούτε κι αυτή νοιαζόταν για κανέναν. Ωστόσο, μετά τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα, αναγνώρισε ότι οι άνθρωποι όντως νοιάζονται γι’ αυτήν και νιώθει να είναι «κάποια». Ως αποτέλεσμα της βελτιωμένης αυτοεκτίμησής της, έχει θέσει στόχους για τον εαυτό της που είναι αποφασισμένη να πετύχει. Μόλις αφέθηκε ελεύθερη από τη φυλακή, βρήκε δουλειά και περιποιείται ζώα.

Οι τρόφιμοι νιώθουν ότι τα ζώα βοηθάνε να καταρρίψουν τα εμπόδια που υπάρχουν μεταξύ τους και γενικά, τείνουν να νιώθουν λιγότερο σε άμυνα και πιο χαλαροί. Οι τρόφιμοι που είναι στο πρόγραμμα για μεγαλύτερο διάστημα, βοηθάνε τους νεότερους συμμετέχοντες να εκπαιδεύουν τα σκυλιά τους. Αυτές οι γυναίκες επίσης, εκπαιδεύουν σκυλιά Υπηρεσιών. Αυτά τα σκυλιά Υπηρεσιών βοηθάνε τους ανάπηρους: για παράδειγμα, έχουν την ικανότητα να ανοίγουν και να κλείνουν πόρτες για τους συντρόφους τους και να σηκώνουν αντικείμενα που τους έπεσαν, όταν τους ζητηθεί να το κάνουν. Όπως και με όλα τα άλλα
προγράμματα, είναι δύσκολο για τις γυναίκες να αποχωριστούν τα σκυλιά τους όταν αυτά πάνε στους νέους «ιδιοκτήτες» τους. Αυτό το πρόγραμμα επιτρέπει στους «ιδιοκτήτες» να φέρνουν τα σκυλιά για φύλαξη όταν πάνε διακοπές και για επιπλέον εκπαίδευση και περιποίηση. Εδώ, όπως και σε άλλα ιδρύματα, το πρόγραμμα προωθεί την κοινωνική συναναστροφή , τις ευθύνες και ένα αίσθημα επίτευξης.

Πρόγραμμα PFT (Pet Facilitatet Therapy) στις Φυλακές

Featured

Υπάρχουν πολλά προγράμματα κατοικίδιων στις φυλακές σε χώρες όπως ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Σκωτία, η Αυστραλία και η Νότιος Αφρική. Στον Καναδά, υπάρχει ενεργό ένα πρόγραμμα ΘΔΖ στο Ίδρυμα για Γυναίκες Nova στο Truro, στη Nova Scotia και ένα άλλο πρόγραμμα να επανεφαρμοστεί στο Σωφρονιστικό Κέντρο για Γυναίκες Burnaby. Στο Nova, το πρόγραμμα Pawsitive Directions στόχο έχει να εισάγει τις γυναίκες τροφίμους στις βασικές αρχές διαχείρισης και εκπαίδευσης των σκύλων (Logan, 1996). Επίσης, από το 1992, το Σωφρονιστικό Κέντρο για Γυναίκες Burnaby στη Βρετανική Κολούμπια έχει ένα πρόγραμμα με σκυλιά. Πρόσφατα αναθεωρήθηκε και τροποποιήθηκε με σκοπό την επανεφαρμογή του προγράμματος σε αυτό το ίδρυμα.

Τα είδη των ζώων που χρησιμοποιούνται και οι μορφές του προγράμματος ποικίλλουν ευρέως. Μεταξύ των ζώων που χρησιμοποιούνται είναι ποντίκια, ινδικά χοιρίδια, πουλιά, ψάρια, άλογα, γάτες και σκύλοι, ζώα φάρμας, άγρια ζώα, οικόσιτα ζώα και εξωτικά ζώα – ωστόσο, οι σκύλοι είναι τα πιο δημοφιλή. Τα κατοικίδια προσφέρουν ανιδιοτελή αγάπη και αποδοχή, προσφέρουν άμεση τρυφερότητα και άσβεστη πίστη (Cusack, 1988). Οι παραβάτες του νόμου συχνά αισθάνονται μοναξιά ως αποτέλεσμα της φυλάκισης και τα ζώα έχει αποδειχτεί ότι μειώνουν σημαντικά τα συναισθήματα απομόνωσης και σύγχυσης (Moneymaker and Strimple, 1991).Μερικές φυλακές ιδρύουν το πρόγραμμα για το αποκλειστικό όφελος των τροφίμων (π.χ. το
πρόγραμμα PAL στο Λόρτον, Βιρτζίνια) ενώ άλλες το εφαρμόζουν με έναν επιπλέον στόχο να σώσουν τα ανεπιθύμητα ζώα (π.χ. πρόγραμμα Friends for Folks στο Lexington, Oklahoma).

Σε διάφορες φυλακές λοιπόν στο εξωτερικό πραγματοποιούνται εδώ και χρόνια διάφορα προγράμματα εναλλακτικής θεραπείας μέσω ζώων ,προγράμματα επισκέψεων,προγράμματα επανένταξης των άγριων ζώων στην άγρια φύση,προγράμματα φροντίδας εκτρεφόμενων ζώων,προγράμματα κατοικιδίων,προγράμματα κοινονικοποίησης ζώων βοήθειας,προγράμματα επαγγελματικών υπηρεσιών και υπηρεσιών προς την κοινότητα.Μέσα απ’όλα αυτά τα προγράμματα οφελούνται και οι τρόφιμοι των σωφρονιστικών ιδρυμάτων αλλά και τα ζώα.

Ένα από τα πιο ισχυρά παραδείγματα των οφελών ενός ΘΔΖ προγράμματος μπορεί να βρεθεί στο Κέντρο Oakwood Forensic (πριν γνωστό ως Lima State Hospital for the Criminally Insane – Κρατικό Νοσοκομείο Lima για τους Εγκληματικά Φρενοβλαβείς), που βρίσκεται στο Lima, στο Ohio. Ο David R. Lee, ψυχιατρικός κοινωνικός λειτουργός στο ίδρυμα, άρχισε το πρόγραμμα το 1975: «Μια μέρα πριν από 8 χρόνια, ανακαλύψαμε ότι ένας ασθενής είχε βρει ένα πληγωμένο σπουργίτι στη μεγάλη αυλή της φυλακής και είχε κουβαλήσει το μικρό πουλί σε μια πτέρυγα που φιλοξενούσε τους ασθενείς του νοσοκομείου που αντιμετώπιζαν βαρύτερες καταστάσεις κατάθλιψης και μη επικοινωνίας. Παρόλο που δεν επιτρεπόταν στις πτέρυγες τότε καμία μορφή άγριας ζωής ή ακόμη και φυτά, οι θεράποντες υπάλληλοι και οι ασθενείς έλαβαν μέρος στη συνωμοσία να κρατήσουν το πουλί άσχετα από τους κανονισμούς. Οι ασθενείς υιοθέτησαν το πουλί και τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά. Οι μελαγχολικοί άντρες και αυτοί που δεν μιλούσαν, άρχισαν να πιάνουν έντομα για το μικρό σπουργίτι και να το φροντίζουν. Για πρώτη φορά σε αυτή την πτέρυγα για τους βαριά διαταραγμένους, οι ασθενείς άρχισαν να ενεργούν ως ομάδα και να έρχονται σε επαφή ανοιχτά με το προσωπικό» (Lee, 1983). Μια συγκριτική μελέτη μεταξύ δυο πτερύγων, πανομοιότυπων, εκτός του ότι η μία είχε κατοικίδια και η άλλη όχι, έδειξαν στατιστικά αυτό που το προσωπικό ήδη γνώριζε. Ο αριθμός φαρμάκων στην πτέρυγα χωρίς κατοικίδια ήταν διπλάσιος, καθώς και τα συμπτώματα βίας και αποπειρών αυτοκτονίας» (Lee, 1983).

Θα ήθελα εδώ να αναφερθώ στην προσωπική μου εμπείρια στις Κεντρικές Κλειστές Φυλάκες Γυναικών Κορυδαλλού όταν βρισκόμουν εκεί για να πραγματοποιήσω την 6μηνιαία πρακτική μου άσκηση.Εκεί λοιπόν είδα γυναίκες που φρόντιζαν αδέσποτες γάτες ,έρχονταν σ’επαφή μαζί τους , τις χάιδευαν και τις τάιζαν.Αυτή η εικόνα αρχικά με εξέπληξε σιγά σιγά όμως χαμογελούσα κάθε φορά που έβλεπα τις τροφίμους εκεί να δίνουν και να παίρνουν αγάπη απτις τετράποδες φίλες τους.Αυτό βέβαια ήταν ένα τυχαίο γεγονός και δεν γίνονταν συστηματικά θα μπορούσε όμως κάποια στιγμή να γίνει κι εδώ στην Ελλάδα όπως γίνεται και σε πολλές Χώρες στο εξωτερικό.Η αλήθεια είναι ότι απευθύνθηκα σε υπεύθυνους εκεί ενημερώνοντας τους σχετικά με το pet therapy και δίνοντας τους ιδέες για το πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί σαυτόν τον χώρο,όμως δυστυχώς δεν υπέστει εφικτό να δρομολογηθεί ένα τέτοιου είδους πρόγραμμα.

Πρόγραμμα του ΣΘΙΕ (Σύνδεσμος Θεραπευτικής Ιππασίας Ελλάδας)

Featured

Η θεραπευτική αξία της ιππασίας για άτομα με ειδικές ανάγκες ήταν γνωστή στους Έλληνες, από τον 5ο π.Χ αιώνα. Μία φράση που ιστορικοί αποδίδουν στον Ιπποκράτη, είναι << Η ιππασία στον καθαρό αέρα δυναμώνει τους μυς και τους κρατά σε καλή κατάσταση >>.

Το 1952, η Δανή Liz Hartel, χτυπημένη από πολιομυελίτιδα, με μερική παράλυση και στα δύο κάτω άκρα, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο Ιππικής Δεξιοτεχνίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι, ανοίγοντας το δρόμο για τη δημιουργία των πρώτων κέντρων θεραπευτικής ιππασίας στη Σκανδιναβία και την Αγγλία. Το 1983, η θεραπευτική ιππασία αρχίζει να εφαρμόζεται και στην Ελλάδα, με πρωτοβουλία της Aideen Lewis, στον Ιππικό Όμιλο Βαρυμπόμπης.Το 1992, συγκροτήθηκε ο << Σύνδεσμος Θεραπευτικής Ιππασίας Ελλάδας >> – ΣΘΙΕ, ένα σωματείο εθελοντικού, με κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με ουσιαστική κοινωνική δραστηριότητα, που ένα χρόνο αργότερα αναγνωρίστικε και ως αθλητικό σωματείο.

Η θεραπευτική ιππασία βασίζεται σε εναλλακτικά προγράμματα αποκατάστασης, που χρησιμοποιούν το άλογο ως μέσο θεραπείας, βελτιώνοντας την υγεία και την ποιότητα ζωής των ατόμων με φυσική, νοητική ή συναισθηματική υστέρηση. Το άλογο γίνεται προέκταση του σώματος τους βοηθώντας τα να ανακαλύψουν πρωτόγνωρα συναισθήματα, όπως η χαρά ενός περίπατου, μιας βόλτας στην ύπαιθρο και κυρίως, της κινητικής και προσωπικής ανεξαρτησίας. Όταν το άλογο περπατά, μιμείται τον ανθρώπινο βηματισμό, μεταφέροντας στον κορμό του ιππέα του την ίδια ακριβώς κίνηση που μεταδίδουν τα πόδια, στους ανθρώπους με φυσιολογική κίνηση. Έτσι, αναπτύσσονται σημαντικά οι μύες του κορμού των ατόμων με δυσκολίες στην κίνηση, ενώ παράλληλα, το ευθύ κάθισμα διευκολύνει την αναπνοή τους.

Η θεραπευτική ιππασία είναι μία μοναδική εμπειρία για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, που δεν είχαν καν ονειρευτεί ότι μπορούν να ιππεύσουν, αφού διαφέρει πολύ από τις συνηθισμένες θεραπείες σε φυσιοθεραπευτήρια, γυμναστήρια και πισίνες υδροθεραπείας. Αξιοποιώντας την κίνηση του αλόγου, τη θερμότητά του, την ικανότητα του για επαφή κι επικοινωνία με τον άνθρωπο, την ομαδικότητα και το παιχνίδι, η θεραπευτική ιππασία, σύμφωνα με παγκόσμιες επιστημονικές έρευνες, δημιουργεί μοναδικά σωματικά, νοητικά, αισθητηριακά και ψυχολογικά οφέλη στα άτομα με ειδικές ανάγκες .

Η θεραπευτική ιππασία είναι το αποτέλεσμα της δουλείας μιας ομάδας, όπου συμμετέχουν εθελοντές εκπαιδευτές, φυσιοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, γυμναστές, ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί κι εθελοντές βοηθοί.Καθοριστικός για την επιτυχία αυτής της προσπάθειας είναι ο ρόλος του εθελοντή βοηθού, χωρίς τη συμμετοχή του οποίου τα προγράμματα δε θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν. Εθελοντής βοηθός θεραπευτικής ιππασίας μπορεί να γίνει ο καθένας μας, χωρίς να χρειάζεται να γνωρίζει ιππασία ή να έχει εμπειρία από άτομα με ειδικές ανάγκες.Το μόνο που χρειάζεται είναι συνέπεια, ενθουσιασμός, διάθεση για συνεργασία κι αγάπη για τον άνθρωπο και τα ζώα. Σημαντικό στοιχείο για την αποτελεσματική συνεισφορά του βοηθού είναι η εκπαίδευσή του, την οποία αναλαμβάνουν οι εκπειδευτές του ΣΘΙΕ. Η σχέση που αναπτύσσουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες με τους βηθούς τους, είναι μοναδική.Ακόμη κι εκείνα με περιορισμένη δυνατότητα αντίληψης και προσοχής, σταδιακά αναγνωρίζουν το ενδιαφέρον του βοηθού τους κι ανταποκρίνονται σε ένα χαμογελαστό και χαρούμενο πρόσωπο. Και, σίγουρα, δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή, από το να παρακολουθείς την πρόοδό τους και να βλέπεις να κατακτούν νέους ορίζοντες, ενάντια στην κάθε μορφής αναπηρία τους.

Ο ρόλος του Κοινωνικού Λειτουργού

Featured

Τα Προγράμματα Θεραπείας μέσω Ζώων (Pet Therapy) που πραγματοποιούνται σε διάφορες χώρες είναι πολλά. Σε κάθε Πρόγραμμα συνήθως υπάρχει μια θεραπευτική ομάδα που μπορεί ν’αποτελείται από Ψυχολόγο, Κοινωνικό Λειτουργό, Νοσηλευτή, Εργοθεραπευτή, Φυσικοθεραπευτή, Εκπαιδευτή Σκύλων κ.α.

Ο ρόλος του Κοινωνικού Λειτουργού αρχικά σ’ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι να εντοπίσει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το άτομο (ασθενής), και ανάλογα να το οδηγήσει σ’εκείνο το πρόγραμμα που θα καλύψει τις ανάγκες του, επομένως πρέπει να είναι ενήμερος για όλα τα προγράμματα που πραγματοποιούνται.

Υπάρχουν Προγράμματα τέτοια που είναι ιδιωτικής φύσης και άλλα που καλύπτονται απ’το Δημόσιο και προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους στους πολίτες.Ο εθελοντισμός ίσως είναι το σημαντικότερο κομμάτι σ’αυτά τα Προγράμματα και έτσι άλλωστε ξεκίνησε και η ιδέα γι’αυτού του είδους τη θεραπευτική προσέγγιση.Επομένως άλλος ένας σημαντικός ρόλος ενός Κοινωνικού Λειτουργού εδώ είναι να δώσει κίνητρα, να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει το κοινό για να ακολουθήσει εθελοντική δράση.Και ο ίδιος ο Κοινωνικός Λειτουργός μπορεί άλλωστε να προσφέρει εθελοντικά την βοήθεια του σε τέτοια Προγράμματα.

Τα ζώα που παίρνουν μέρος σ’αυτά τα προγράμματα εκπαιδέυονται ανάλογα με το είδος του προγράμματος και ανάλογα με το πού απευθύνεται αυτό και οι επαγγελματιές όμως που πρόκειται να πάρουν μέρος στο πρόγραμμα αρχικά εκπαιδέυονται και μαθαίνουν να δίνουν τις κατάλληλες εντολές στα ζώα .Υπάρχουν βέβαια πρόγραμματα στα οποία εκπαιδέυεται το ίδιο το άτομο(ασθενής) μαθαίνοντας τις κατάλληλες εντολές που πρέπει να δίνουν στα ζώα και έτσι καταφέρνουν να αυτονομηθούν και να αντιμετωπίσουν την καθημερινή ζωή.

Τα ζώα σ’αυτού του είδους την θεραπευτική προσέγγιση φαίνονται να λειτουργούν όπως κάποιος ειδικός επαγγελματίας αφού βοηθούν τους ασθενείς να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες τους.Απ’την άλλη ο ρόλος ενός ειδικού επαγγελματία και πιο συγκεκριμένα ενός Κοινωνικού Λειτουργού είναι να ακούει, να κατανοεί, να κρίνει και να συσχετίζει, να εξηγεί διεξοδικά ότι σχετίζεται με διαδικασίες, προυποθέσεις και υποχρεώσεις, να ενθαρρύνει, να εμψυχώνει και να συμβάλλει στο χειρισμό τυχόν αντιδράσεων, να επιδιώκει τη συναίνεση των ατόμων και να ενισχύει την ενεργό συμμετοχή τους στη διαδικασία κ.α.Όλες αυτές τις δεξιότητες βέβαια δε μπορεί να τις έχει ένα ζώο-θεραπευτής και γι’αυτό σε καμία περίπτωση δε μπορεί να αντικατασταθεί ο ρόλος του Κοινωνικού Λειτουργού ή κάποιου άλλου ειδικού επαγγελματία από ένα ζώο-θεραπευτή.Μόνο με τον συνδυασμό και των δύο: ειδικού επαγγελματία και ζώου-θεραπευτή είναι δυνατή και αποτελεσματική αυτού του είδους η θεραπεία.

Η γάτα ως θεραπευτής

Featured

Η δουλειά της θεραπείας δεν περιορίζεται στους σκύλους: στην οργάνωση Pets & People, χρησιμοποιούντε κυρίως γάτες! Εκπαιδευμένες για άτομα με ειδικές ανάγκες. Όλα τα γατάκια λαμβάνουν ειδική εκπαίδευση για να είναι ήρεμα και κοινωνικά.

Έχει γίνει αρκετά γνωστό πλέον ότι οι γάτες είναι σπουδαία θεραπεία για τους τροφίμους σε ιδρύματα και είναι χαρά να βλέπεις δυο ματάκια να λάμπουν όταν έρχεται μια γάτα ως επισκέπτης. Ακόμη πιο τυχεροί είναι εκείνοι οι ασθενείς ιδρυμάτων υγείας που έχουν γάτες οικόσιτες μέσα στα ιδρύματα. Προσπαθήστε να χαϊδέψετε το γατάκι σας όταν είσαστε γεμάτοι στρες από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά. Θα δείτε ότι οι μύες του λαιμού και του ώμου θα χαλαρώσουν, ο ρυθμός της καρδιάς σας θα χαμηλώσει και μια έντονη αίσθηση ευχαρίστησης θα ρέει σε ολόκληρο το σώμα σας, καθώς όλο αυτό το στρες ρέει και φεύγει και ρέει μέσα στο σώμα σας η χαλάρωση. Αυτά είναι τα οφέλη των γατών θεραπείας στους τροφίμους ιδρυμάτων και μπορούν εξίσου να εφαρμοστούν και σε όλους εμάς. Οι γάτες θεραπείας έχουν ιδιαίτερη αξία όταν έρχονται σε επαφή με ασθενείς με Αλτσχάϊμερ, καθώς αναζωογονούν τόσο τη μνήμη όσο και ξεχασμένα συναισθήματα.

Το δελφίνι ως θεραπευτής

Featured

Με την περίεργη φύση και το χαράκτηριστικό «χαμόγελο» τους – που σχηματίζεται από λεπτά καμπυλωτά σαγόνια- τα δελφίνια έχουν γίνει το σύμβολο του φιλικού συμπαίκτη της θάλασσας. Πραγματικά, όπως δείχνει το NATURE’S WISDOM OF THE WILD, κάποια δελφίνια όντως, φαίνεται να κάνουν ειδικά δεσίματα με τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των ανάπηρων παιδιών που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν σε άλλα είδη θεραπείας.

Ένας από τους κύριους κινητές πίσω από τη θεραπεία Δελφινιού-Ανθρώπου (Dolphin Human Therapy), όπως είναι γνωστή, είναι
ο David Nathanson,  ένας κλινικός ψυχολόγος που ζει στη Φλώριντα.

Η έκθεση και οι συναναστροφές με δελφίνια έχουν δείξει διάφορες συνέπειες, που τεκμηριώνονται τόσο από Επιστημονικές Έρευνες όσο κι εμπειρίες.Κάποιες απ’αυτές είναι ότι μπορούν ν’ανακουφίσουν την κατάθλιψη και άλλες νοητικές διαταραχές, δημιουργούν ένα αίσθημα χαράς , ανιδιοτελούς αποδοχής και ανοιχτής διάθεσης, αναστέλλουν τον σωματικό πόνο, συμβάλλουν στην ενδηνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος και των διαδικασιών αυτορύθμισης του σώματος.Όλες αυτές οι θετικές συνέπειες έχουν ως αποτέλεσμα τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής .

Το άλογο ως θεραπευτής

Featured

Δε θα πρέπει να θεωρούμε, ότι η εισαγωγή του αλόγου στην θεραπεία της κίνησης είναι σύγχρονη ανακάλυψη. Στην αρχαιότητα ακόμα, οι γιατροί είχαν εκτιμήσει τα καλά αποτελέσματα της ιππασίας στην υποστήριξη της υγείας και στην σκληραγώγηση, χωρίς, όμως, να την αντιμετωπίζουν ως “Θεραπεία”. Από ιατρικά δοκίμια του 17ου και  18ου αιώνα, γνωρίζουμε, ότι οι παλιοί γιατροί έβλεπαν στην ιππασία μια ιδιαίτερα εντατική άσκηση του σώματος, που επενεργούσε σε όλον τον οργανισμό, μπορούσε ακόμη να δυναμώσει και να αυξήσει την αντοχή του, και να δράσει αποτελεσματικά απέναντι σε ασθένειες. Αυτοί οι γιατροί συμφωνούσαν με την άποψη της εξασκήσεως ολόκληρου του σώματος “EXERCITIUM UNIVERSALE”.

Οποιος έχει παρατηρήσει προσεκτικά ένα άλογο που προχωρεί, και πολύ περισσότερο, όποιος κάθεται επάνω, θα διαπιστώσει, ότι η ράχη του αλόγου πραγματοποιεί εντελώς συγκεκριμένες ρυθμικές κινήσεις:

  • υψηλά και χαμηλά, δηλαδή κατακόρυφα και κάθετα,
  • οριζοντίως, με την έννοια μιας εναλλασσόμενης επιταχύνσεως και
    επιβραδύνσεως σε κάθε βήμα του αλόγου.
  • Ταλαντώσεις προς τα αριστερά και δεξιά καθώς τα καπούλια σε κάθε
    βήμα χαμηλώνουν ελαφρά προς τα αριστερά και δεξιά. Ετσι
    δημιουργείται μια κάπως “καμπυλωτή” κίνηση του κορμού του
    αλόγου.

Η θεραπευτική ιππασία επενεργεί στις κλειδώσεις, στην σπονδυλική στήλη και στους μυς. Την πραγματική της επιρροή την ασκεί, όπως και η φυσιοθεραπευτική μέθοδος BOB ΑΤΗ, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, το οποίο υπηρετεί τις κινητικές λειτουργίες. Πιο συγκεκριμένα: Είναι η ενεργή διατήρηση της σωστής τάσεως κάθε μυός.

Ακόμη η θεραπευτική ιππασία ενεργεί με την έννοια μιας “Φυσιοθεραπευτικής ολικής αντιμετωπίσεως επί  νευροφυσιολογικής βάσεως “.:Να τονιστεί όμως εδώ ότι δε φιλοδοξεί να αντικαταστήσει την κλασσική φυσιοθεραπεία που στηρίζεται σε νευροφυσιολογική βάση, όμως να τη συμπληρώσει αποτελεσματικά.

Και σίγουρα η θεραπευτική ιππασία διασκεδάζει.Πραγματικά δεν υπάρχει κάποια άλλη μέθοδος -φυσιοθεραπευτική- που να διασκεδάζει και όπου ο άνθρωπος με αναπηρία να χαίρεται κάθε φορά θεραπείας. Η θεραπευτική ιππασία προσφέρει σε αυτούς ένα βασικό προτέρημα που πρέπει επίσης να αναφερθεί. Σε ανθρώπους με κινητική αναπηρία, ιδιαίτερα όταν αυτοί έχουν πολύ βάρος, όπως και σε ψυχικά δύσκολους ασθενείς, είναι το άλογο εκείνο το οποίο δέχεται το φυσικό βάρος, ενώ μειώνει την ψυχική ένταση του θεραπευτού.

Αναλυτικότερα για την εναλλακτική θεραπεία μέσω ζώων

Featured

Η θεραπεία με τη μεσολάβηση των ζώων συντροφιάς δεν συνιστά ξεχωριστή σχολή ψυχοθεραπείας, ούτε μπορεί να βοηθήσει όλους τους ανθρώπους με όλων των ειδών τα προβλήματα. Μπορεί όμως, να προσφέρει πολύτιμη βοήθεια σε πολλές περιπτώσεις. Η εισαγωγή του ζώου συντροφιάς στη ζωή ενός ανθρώπου παρέχει στο άτομο μια θαυμάσια ευκαιρία αλλαγής με το δικό του ρυθμό, χωρίς καθόλου πίεση ή εξαναγκασμό και χωρίς καμία προσδοκία συμμόρφωσης ή εξέγερσης. Η αλλαγή αυτή προσανατολίζει το άτομο στην επίτευξη συναισθηματικής ευεξίας με την έννοια της αυτοκατανόησης, αυτοεκτίμησης, αποδοχής των άλλων, μείωση αισθημάτων ενοχής, υιοθέτηση ρεαλιστικών στόχων, κ.ά. Έτσι, ενισχύει αποφασιστικά τις θεραπευτικές προσπάθειες για αύξηση της ενόρασης και αναδόμησης της προσωπικότητας.

Χάρις στα παραπάνω, είναι πολύτιμη όχι μόνο στους μειονεκτούντες, αλλά και στους υγιείς, ιδίως στις ευάλωτες φάσεις της νεότητας και της τρίτης ηλικίας.

Το πεδίο της συντροφιάς ενός κατοικίδιου μπορεί να διακριθεί σε τρεις τομές:

1)      Βελτίωση της ποιότητας ζωής (Milieu therapy)

2)      Ενίσχυση της φυσικής κατάστασης (Physical rehabilitation) και

3)      Ψυχοθεραπείας με βοήθεια ζώων συντροφιάς (Pets Facilitated Psychotherapy)

Η βελτίωση της ποιότητας ζωής είναι η πιο συνηθισμένη εφαρμογή (Pet Therapy). Σ’ αυτήν γίνεται απλώς η εισαγωγή των ζώων συντροφιάς και η επαφή που δημιουργείται, επιφέρει τη σημαντική αλλαγή στη ζωή του ατόμου με τα αποτελέσματα που περιγράφηκαν παραπάνω.

Η ενίσχυση της φυσικής κατάστασης μπορεί να είναι «περιφερικό» όφελος, από τις δραστηριότητες που αναλαμβάνει το άτομο, ζώντας με το κατοικίδιο. Υπάρχουν όμως, και ειδικά προγράμματα μυϊκών δεξιοτήτων και συντονισμού (De Peuw, 1984) για διανοητικά ή φυσικά ανήμπορους.

Στον τρίτο τομέα, PFP (Pet Facilitated Psychotherapy), το ζώο συντροφιάς, με τη συμμετοχή ή όχι του θεραπευτή, ενισχύει πολλές ψυχοθεραπείες, γιατί:

Λειτουργεί σαν σύνδεσμος μεταξύ θεραπευτή-ασθενούς.

Αποσπά προφορική και συναισθηματική ανταπόκριση.

Διευκολύνει τις κοινωνικές επαφές.

Παρέχει μια «χειροπιαστή» πηγή ευχαρίστησης/παρηγοριάς.

Ενδυναμώνει και αξιοποιεί τα εσωτερικά προσόντα του ασθενούς.

Βελτιώνει την ποιότητα ζωής.

Οι συμβολικές του ιδιότητες να βοηθήσουν σε ψυχοδυναμικές συγκρούσεις

(o Levinson μάλιστα, εισαγάγει την ιδέα ότι οι άνθρωποι έχουν έμφυτη ανάγκη να συσχετίζονται με τα ζώα).

Ο βαθμός, με τον οποίο ο θεραπευτής υπεισέρχεται, προσδιορίζει τις ποιοτικές διαφορές των ζώων συντροφιάς-ψυχοθεραπειών. Είναι διαφορετικό ο θεραπευτής να συστήσει την απόκτηση ενός ζώου συντροφιάς από την ενεργό του ένταξη σε θεραπευτικές στρατηγικές.

Ζώα που προορίζονται για αυτή την εναλλακτική θεραπεία

Featured

Σκύλοι :

Χάρη στην καλή σχέση που αναπτύσσουν εκ φύσεως με τους ανθρώπους, οι σκύλοι ενδείκνυνται συχνά, για τα προγράμματα θεραπείας μέσω ζώων.

Γάτες:

Οι γάτες είναι ζώα συντροφιάς που δεν τους αρέσει η αναστάτωση, είναι ανεξάρτητες, ήσυχες και δεν απαιτούν ιδιαίτερη φροντίδα. Αυτά τα στοιχεία τις κάνουν ιδανικές συντρόφους για τους ανθρώπους που δεν έχουν ευκολία στις μετακινήσεις.

Ψάρια :

Η φροντίδα και η παρατήρηση ψαριών σε ένα ενυδρείο έχει αποδειχτεί ωφέλιμη για όλους τους ανθρώπους που υποφέρουν από στρες, ταχυκαρδία και τεταμένο μυϊκό σύστημα. Ακόμα, τα ψάρια που κολυμπάνε ελεύθερα σε μία δεξαμενή επιφέρουν μια
χαλαρωτική διάθεση.

Πουλιά :

Τα πουλιά, λόγω των διαστάσεων και της προφανούς αδυναμίας τους, ευνοούν την ανάπτυξη μιας σχέσης που περιορίζεται στην παρατήρηση, ενώ δημιουργούν μία ατμόσφαιρα ηρεμίας και χαλάρωσης στους χώρους όπου τοποθετούνται.

Άλογα :

Εδώ και αρκετά χρόνια, τα άλογα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ανθρώπων που πάσχουν από προβλήματα σωματικά (κίνησης) και ψυχικά.Αυτό το είδος θεραπείας μέσω ζώων, που ονομάζεται «ιπποθεραπεία», πραγματοποιείται σε ειδικές εγκαταστάσεις υπό την παρακολούθηση ενός εξειδικευμένου προσωπικού.

Δελφίνια :

Το δελφίνι είναι ένα ζώο με ιδιαίτερα θετική επίδραση πάνω στον άνθρωπο. Έχει διαπιστωθεί μέσα από ειδικές έρευνες, ότι τονώνει την αυτοεκτίμησή του και ενισχύει τις ικανότητες κίνησης, επικοινωνίας, απομνημόνευσης και κατανόησης.

Εκτός από τα παραπάνω χρησιμοποιούνται και πόνυ που έχουν τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες με τα άλογα (χρησιμοποιούνται και ως οδηγοί) , λάμα (κυρίως σε επισκέψεις σε νοσοκομεία) ,ζώα φάρμας και διάφορα μικρά ζωάκια όπως κουνελάκια , ποντικάκια και διάφορα άλλα τρωκτικά και ερπετά.

AAA (Animal Assisted Activities) – AAT (Animal Assisted Therapy)

Featured

Δραστηριότητες με τη Βοήθεια Ζώων (ΑΑΑ) :

Οι ΑΑΑ προσφέρουν δυνατότητες για παροτρυντικά, μορφωτικά, ψυχαγωγικά, και/ή θεραπευτικά οφέλη για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής. Οι ΑΑΑ παρέχονται σε μια ποικιλία περιβάλλοντων από ειδικά εκπαιδευμένους επαγγελματίες, παραεπαγγελματίες,και/ή εθελοντές, σε συνεργασία με ζώα που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια.

Τι σημαίνει πραγματικά αυτό;  Οι δραστηριότητες με τη βοήθεια ζώων είναι βασικά οι γνωστές «συναντώ και χαιρετώ» δραστηριότητες που περιλαμβάνουν τις επισκέψεις ζώων σε ανθρώπους. Η ίδια δραστηριότητα μπορεί να επαναληφθεί με πολλούς ανθρώπους, αντίθετα με ένα θεραπευτικό πρόγραμμα που φτιάχνεται ειδικά για να καλύψει τις ανάγκες ενός συγκεκριμένου ανθρώπου ή μιας ιατρικής κατάστασης.

Θεραπεία με τη Βοήθεια Ζώων (ΑΑΤ) :

Η ΑΑΤ είναι μια παρέμβαση που ακολουθεί ένα στόχο, στην οποία ένα ζώο που πληρεί συγκεκριμένα κριτήρια αποτελεί άρτιο μέρος της διαδικασίας θεραπευτικής αγωγής. Η ΑΑΤ κατευθύνεται και/ή παρέχεται από έναν επαγγελματία που παρέχει υπηρεσίες είτε σε ανθρώπους είτε στον τομέα υγείας με εξειδίκευση, και μέσα στο φάσμα του επαγγέλματός του.

Η ΑΑΤ είναι σχεδιασμένη για να προωθεί τη βελτίωση στην σωματική, κοινωνική, συναισθηματική και/ή γνωστική λειτουργία (η γνωστική λειτουργία αναφέρεται στη σκέψη και τις διανοητικές ικανότητες). Η ΑΑΤ παρέχεται σε μια ποικιλία περιβάλλοντων και η φύση της μπορεί να είναι είτε ομαδική είτε ατομική. Αυτή η διαδικασία καταγράφεται και αξιολογείται.

Ιστορική αναδρομή

Featured

Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση ζώων σε θεραπεία στην Αμερική συνέβη το 1942 στο Αναρρωτήριο της Στρατιωτικής Αεροπορίας (the Army Air Corps Convalescent Hospital) στο Pawling, στη Νέα Υόρκη, όπου στρατιωτικοί που ανάρρωναν από τραύματα ή εγχειρήσεις, δούλευαν με άγρια ζώα και ζώα φάρμας ως μέρος του καθεστώτος γαλήνιας δραστηριότητας αντί συνεχούς φαρμακευτικής θεραπείας.

Το πρώτο καταγεγραμμένο επιστημονικό άρθρο σε περιοδικό της μοντέρνας εποχής χρονολογείται το 1944, όταν ο James H.S. Bossard περιέγραψε τον σημαντικό ρόλο που τα κατοικίδια ζώα παίζουν «στην οικογενειακή ζωή και στην πνευματική υγεία των μελών της, με ιδιαίτερη αναφορά στα παιδιά της οικογένειας».

Κατοικίδια και ηλικιωμένοι

Featured

Στα πρόσφατα χρόνια, καθώς η ποιότητα της ζωής βελτιώνεται, το ίδιο συμβαίνει και με τον μέσο όρο ζωής των ανθρώπων. Στις μέρες μας, οι μεγαλύτεροι άνθρωποι είναι σημαντικά πιο ενεργητικοί από ότι σε προηγούμενες γενεές και βρίσκουν ότι υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να απολαύσουν κατά τα χρόνια της συνταξιοδότησής τους.

Οι περισσότεροι ηλικιωμένοι άνθρωποι ακόμη ζουν στα σπίτια τους και ένα μεγάλο ποσοστό ζουν μόνοι. Το πιο άμεσο πλεονέκτημα που προσφέρουν τα κατοικίδια σε αυτούς τους ανθρώπους είναι η συντροφιά.Ένας σκύλος μπορεί να κάνει τον ηλικιωμένο να νιώσει πιο ασφαλής μόνος στο σπίτι και οποιοδήποτε κατοικίδιο μπορεί να προλάβει την αρχή πνευματικής σύγχυσης.Στον απλούστερο βαθμό, το τάισμα ενός κατοικίδιου μπορεί να υπενθυμίσει στον ιδιοκτήτη να ταίσει και τον εαυτό του. Ένα άλλο σωματικό πλεονέκτημα που συχνά παραβλέπεται, είναι ότι οι ηλικιωμένοι μπορεί να κρατάνε τα σπίτια τους ζεστότερα για το καλό των κατοικίδιών τους από ότι θα έκαναν αν έμεναν μόνοι τους, κρατώντας έτσι ζεστούς και τους εαυτούς τους. Ακόμη και ο μικρότερος σε μέγεθος σκύλος χρειάζεται κάποια άσκηση που θα βεβαιώσει ότι ένας μεγάλος άνθρωπος θα βγει έξω από το σπίτι του τουλάχιστον μια φορά την ημέρα, βοηθώντας τους ηλικιωμένους να μένουν ενεργοί και δραστήριοι. Ένα κατοικίδιο μπορεί να ανοίξει έναν ολόκληρο νέο κόσμο για έναν ηλικιωμένο άνθρωπο και μπορεί να τους προσφέρει μια νέα όρεξη για ζωή. Ακόμη και το τάισμα ενός πουλιού σε κλουβί βοηθάει στην άσκηση των μυών του ώμου και το χάϊδεμα μιας γάτας μπορεί να είναι ευεργετικό για τους ανθρώπους που είναι καθηλωμένοι σε μια καρέκλα. Ένα κατοικίδιο μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση των προβλημάτων αναπηρίας και καταβολής/εξασθένησης λόγω των γηρατειών με το να αποσπά το μυαλό του ατόμου από τα βάσανα και μπορεί επίσης, να προσφέρει μια απόσπαση από την κατάθλιψη και τη θλίψη από την απώλεια κάποιου προσώπου.

Κατοικίδια και παιδιά

Featured

Το να έχουν κατοικίδιο δίνει μεγάλη ευχαρίστηση σε ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων.Τα κατοικίδια βοηθάνε τα παιδιά να μάθουν τη σημαντική ικανότητα της επικοινωνίας χωρίς λέξεις και επίσης, τους εγκαθιστούν μέσα τους ένα σεβασμό για τη φύση που μπορεί να είναι πολύ αξιόλογος. Ενεργούν ως μια πολύ χρήσιμη εισαγωγή στις εμπειρίες της ζωής και του θανάτου και τις επιστήμες της βιολογίας, της φυσικής ιστορίας και της αναπαραγωγής. Πραγματικά, η μελέτη των κατοικίδιων παίζει τώρα ένα σημαντικό ρόλο στις διάφορες περιοχές της διδακτέας ύλης των παιδιών. Τα παιδιά μπορούν επίσης, να μάθουν τις ευθύνες της «ιδιοκτησίας», όπως το τάισμα, η περιποίηση του τριχώματος, η άσκηση και η φροντίδα σε περίπτωση ασθένειας. Το να έχει ένα παιδί ένα κατοικίδιο μπορεί να είναι ένα πολύ χρήσιμο κοινωνικό πλεονέκτημα και βοηθάει στην ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης και των φιλιών. Τα παιδιά μπορούν συχνά να βρουν ένα κοινό ενδιαφέρον με τους μεγαλύτερους ανθρώπους μέσω των κατοικίδιων. Οι μεγαλύτεροι μπορούν να διδάξουν ένα μικρό πολλά σχετικά με τη φροντίδα των κατοικίδιων και όπου υπάρχει διαφορά ηλικίας που μπορεί εύκολα να είναι και 50 χρόνια, η αγάπη για το κατοικίδιο βοηθάει στη γεφύρωση του «χάσματος των ηλικιών». Οι σχέσεις των παιδιών με γνώριμα ζώα, ιδιαίτερα κατοικίδια, είναι μοναδικές και διαφορετικές από τις σχέσεις τους με άλλους στον κοινωνικό τους κόσμο. Η σχέση με τα κατοικίδια ουσιαστικά είναι συμπληρωματική αυτών των άλλων σχέσεων παρά ένα υποκατάστατο για οποιοδήποτε άλλο είδος ανθρώπινης σχέσης.Cute-funny-animals-24

Κάποιες απ’τις θετικές επιδράσεις από τη σχέση με τα ζώα συντροφιάς.

Featured

Μας κάνουν να ξεχνάμε τα προβλήματα και το άγχος μας

Είναι  «άνευ όρων» σύντροφοι, των οποίων η αγάπη και η αφοσίωση είναι παντοτινή

Είναι ανιδιοτελή, αντάξια της εμπιστοσύνης μας, φίλοι στους οποίους μπορούμε να επενδύσουμε  συναισθηματικά  χωρίς το φόβο να εξαπατηθούμε ή να «χρησιμοποιηθούμε»

Τα ζώα συντροφιάς παρέχουν την ευκαιρία για στοργή και αποδοχή

Καλλιεργούν την υπευθυνότητά μας

Μας δημιουργούν την αίσθηση ότι «κάποιος μας χρειάζεται» και εξαρτάται από εμάς

Διευκολύνουν την επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων

Μας κινητοποιούν για άσκηση και μάλιστα, όχι με καταναγκαστικό τρόπο

Μας βοηθούν να αντιμετωπίσουμε τη μοναξιά

Ενισχύουν την ενότητα και τη λειτουργία της οικογένειας

Μας βοηθούν να ξαναποκτήσουμε «επαφή με τα ζώα και τη φύση»

Τα δυναμικά και οι αλληλεπιδράσεις που οικοδομούν τον δεσμό του ανθρώπου με τα ζώα

Featured

1. Λεκτική επικοινωνία (ομιλία-φωνητική επαφή)

2. Μη λεκτική επικοινωνία (αισθητικά ερεθίσματα):

-  Αφή (άγγιγμα-χάϊδεμα ζώου συντροφιάς)

-  Οπτική επαφή, εκφράσεις προσώπου, στάσεις
σώματος.

3. Χρόνος «εγγύτητας» (χρόνος που ζούμε κοντά/μαζί)

4.  Συμπεριφορές συνεργασίας-συμβίωσης:

-  Τρώνε και κοιμούνται κάτω από την ίδια στέγη

-  Μοιράζονται τον ελεύθερο χρόνο, διασκεδάζοντας μαζί

-  Κοινές εμπειρίες, εξάρτηση, υπευθυνότητα

-  Τα ζώα συντροφιάς ανατρέφονται συνήθως από ένα πρόσωπο (όπως και τα παιδιά)

5. Ανταπόκριση των ζώων συντροφιάς. Συμπεριφορές των ζώων συντροφιάς ενδεικτικές της προσήλωσης-ανταπόκρισης:

-  «Συμμερίζονται» τα συναισθήματα και τις διαθέσεις  αυτού που τα φροντίζει

-  Του δημιουργούν την αίσθηση ότι βρίσκει «κατανόηση» από αυτά

-  Χαίρονται όταν αυτός επιστρέφει στο σπίτι, λυπούνται όταν φεύγει

-  Δείχνουν επιθυμία να τα χαϊδέψει και να τα φροντίσει

-  Τον αναζητούν και «κουνούν την ουρά από χαρά».

Ορισμοί όρων

Featured

Ας δούμε κάποιους απτους όρους που χρησιμοποιούνται στην εναλλακτική θεραπεία μέσω ζώων :

Γάτες θεραπείας (Therapy Cats) :Οι γάτες θεραπείας προσφέρουν χαλάρωση και πολλά περισσότερα σε ανθρώπους που είναι κλεισμένοι στον εαυτό τους, μοναχικοί, άρρωστοι ή προβληματισμένοι.Δέχονται κάποιες φορές ειδική εκπαίδευση και κάνουν επισκέψεις σε ανθρώπους που ζουν σε γηροκομεία, νοσοκομεία και ιδρύματα και προσφέρουν ένα είδος αγάπης και ανακούφισης.

Σκυλιά υπηρεσιών (Service dogs): Ένα σκυλί υπηρεσιών (που προσφέρει υπηρεσίες) είναι ένα ζώο (συνήθως είναι σκύλος) που εκπαιδεύεται ατομικά να κάνει δουλειά ή να εκτελεί δραστηριότητες προς όφελος ενός ανθρώπου με αναπηρία.

Σκυλιά ισορροπίας (Balance dogs): ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά για να βοηθάνε ανθρώπους που χρησιμοποιούν μπαστούνια ή πατερίτσες, παρέχοντας ισορροπία και σταθερότητα.

Σκύλοι βοηθοί ανθρώπων με Πάρκινσον: ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά που έχουν εκπαιδευτεί να καθορίζουν πότε ένας άνθρωπος με Πάρκινσον << παγώνει >>.Τα σκυλιά αυτά σπάνε το <<πάγωμα>>, με το να τους εξισορροπούν και να τους βοηθάνε να ανακτήσουν το βηματισμό τους.Αν ο άνθρωπος πέσει, ο σκύλος μπορεί να τον βοηθήσει να σηκωθεί.

Σκύλοι-οδηγοί (Guide dogs): ειδικά εκπαιδευμένοι σκύλοι που καθοδηγούν τον άνθρωπο. Έχουν εκπαιδευτεί να ακούνε τις εντολές του ανθρώπου.

Σκυλιά-οδηγοί για τους τυφλούς και τους ανθρώπους με φθίνουσα όραση (Seeing dogs) : τα σκυλιά-οδηγοί που ονομάζονται και σκύλοι-μάτια, λειτουργούν ως τα μάτια για τον τυφλό και τους ανθρώπους με φθίνουσα όραση. Κατευθύνουν τον άνθρωπο και υπακούουν στις εντολές του. Έχουν εκπαιδευτεί όμως, και σε ευφυή ανυπακοή, δηλαδή εκτιμούν μόνα τους την κατάσταση και δεν υπακούουν αν δεν είναι ασφαλές να υπακούσουν.

Ακούοντες σκύλοι για τους κωφούς και ανθρώπους με φθίνουσα ακοή (Hearing dogs) : τα σκυλιά αυτά εκπαιδεύονται ως ακούοντες σκύλοι για τους κωφούς και τους ανθρώπους με φθίνουσα ακοή. Επαγρυπνούν τους χειριστές τους σε ήχους που ο χειριστής δεν μπορεί να ακούσει. Αυτά τα σκυλιά όχι μόνον ειδοποιούν τον χειριστή τους όταν ακούνε έναν ήχο αλλά και καθοδη-γούν τον χειριστή τους στον ήχο.

Σκυλιά που ειδοποιούν για επερχόμενη επιληπτική κρίση και αντιδρούν σε αυτήν (Seizure alert dogs): τα σκυλιά που έχουν εκπαιδευτεί να ειδοποιούν τους χειριστές τους όταν διαισθάνονται μια επερχόμενη επιληπτική κρίση, μερικές φορές μέχρι και ώρες πριν συμβεί αυτή. Εκτός από την προειδοποίηση, βοηθάνε τους χειριστές τους και μετά την κρίση να προστατευτούν.

Σκύλοι βοηθοί σε θέματα κινητικότητας: είναι τα σκυλιά που βοηθάνε τους ανθρώπους με περιορισμούς στην κινητικότητά τους. Αυτά τα σκυλιά είναι τα χέρια και τα πόδια αυτών των ανθρώπων.

Σκυλιά θεραπείας (Healing dogs): εργάζονται σε νοσοκομεία, ιδρύματα αποκατάστασης, πειθαρχικά ιδρύματα και άλλα ιδρύματα. Δεν χρειάζεται να ανήκουν σε μια συγκεκριμένη φυλή ή να έχουν ειδικές ικανότητες, εκτός από το να είναι κοινωνικά και να έχουν σωστή συμπεριφορά. Τα σκυλιά θεραπείας κάνουν τη δουλειά τους απλά με το να επισκέπτονται ανθρώπους.

Σκύλοι διάσωσης (Rescue dogs) : ειδικά εκπαιδευμένοι σκύλοι που ψάχνουν και βρίσκουν ανθρώπους οι οποίοι κινδυνεύουν.

Φάσεις – Σταθμοί στη σχέση ανθρώπου-ζώων.

Featured
  • θύτης-θύμα:
  • εξημέρωση:
  • κατοικιδιοποίηση (domestication):
  • Γεωργική επανάσταση
  • προσταγή γνώσης
  • Βιομηχανική επανάσταση:
  • εφηρμοσμένη γνώση:
  • τεχνολογία
  • Μεγαλουπόλεις:
  • Επιβίωση
  • Συνύπαρξη-Συνεργασία στο κυνήγι
  • Συμβίωση-Εκτροφή-Χρήση ζώων για τροφή, προστασία, κυνήγι, συντροφιά, έλεγχο τρωκτικών
  • Βιομηχανία εκμετάλλευσης ζώων
  • Ζώα-πόλης, συνάνθρωπα ζώα
  • Δεσμός προσήλωσης στα ζώα συντροφιάς
  • Εξανθρωπισμός προσωποποίηση

Σεβασμός στην ίδια τη ζωή

Featured

Αν και η θεωρητική πραγματικότητα της σημερινής σχέσης μεταξύ του ανθρώπου και των ζώων εξυμνεί τη ζωοφιλία και την οικολογική συνείδηση, ωστόσο, τα πρακτικά δεδομένα και δρώμενα κατά την εφαρμογή αυτής της θεωρητικής πραγματικότητας, ιδιαίτερα στον Ελλαδικό χώρο, προσδίδουν ασυνέπεια των θεωριών στην πράξη. Παραδείγματα αυτής της ασυνέπειας είναι η κακομεταχείριση – κακοποίηση των ζώων (τσίρκο, ταυρομαχίες, εμπόριο γούνας, κυνομαχίες, πειράματα, κυνήγι, άθλιες συνθήκες διαβίωσης των παραγωγικών ζώων, παράνομο εμπόριο άγριων ζώων, ζωολογικοί κήποι) και η συχνή εγκατάλειψή τους (αδέσποτα). Πρωταρχικός σκοπός λοιπόν είναι η συνειδητοποίηση της ωφέλιμης αυτής σχέσης μεταξύ ανθρώπου και ζώων. Σίγουρα όμως, για να υπάρχει αυτή η συνειδητοποίηση από την πλευρά του ανθρώπου, πρέπει πρώτα να υπάρχει ο σεβασμός. Σεβασμός απέναντι στο περιβάλλον, σεβασμός απέναντι στα ζώα. Πρέπει ο άνθρωπος να αναγνωρίσει στα ζώα το δικαίωμα να υπάρχουν με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Σεβασμός λοιπόν, απέναντι στην ίδια τη ζωή.

Η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα συντροφιάς

Featured

«Γνώρισα τον άνθρωπο και αγάπησα τα ζώα», λέει μια ρήση που ακούγεται παράξενα σε μια εποχή που εξορίζει το συναίσθημα. Η αλήθεια είναι πως είναι πιο εύκολο να αναπτύξει κανείς μια σχέση τρυφερότητας με ένα ζώο παρά με έναν άνθρωπο, γιατί από την πλευρά των ζώων η άδολη διάθεση είναι δεδομένη εκ των προτέρων. «Το ζώο δεν αναπληρώνει την έλλειψη ανθρώπινης σχέσης», εξηγεί ο γιατρός Θάνος Ασκητής, «συμπληρώνει την ανάγκη μας για συναισθηματική επικοινωνία. Ο άνθρωπος νιώθει τρυφερότητα για τα ζώα, εκφράζεται καλύτερα όταν εξοικειώνεται μαζί τους». Ανεξάρτητα όμως, από το τι λένε οι ειδικοί, από τη δική μας πείρα ξέρουμε ότι τα ζώα είναι η καλύτερη συντροφιά, όταν αναζητάς αφοσίωση, πίστη, τρυφερότητα, αγάπη. «Τα ζώα», λέει ο Χρόνης Μίσσιος, γνωστός φιλόζωος, «μας βοηθούν να εκφράσουμε την καταπιεσμένη τρυφερότητα που κρύβουμε μέσα μας». Μια τρυφερότητα που έχουν ανάγκη να εκδηλώσουν μικροί και μεγάλοι, και την οποία τα ζώα, σίγουρα, θα ανταποδώσουν. Τα ζώα και οι άνθρωποι ζούνε μαζί εδώ και χιλιάδες χρόνια, όμως, τα τελευταία 100 χρόνια, ο ρυθμός των αλλαγών σε αυτές τις σχέσεις είναι εξαιρετικός. Τα τελευταία 100 χρόνια, οι άνθρωποι έχουν εμφανώς αλλάξει τις απόψεις τους, τις σχέσεις τους και τη χρήση των ζώων και των προϊόντων από τα ζώα. Πολλές από αυτές τις αλλαγές έχουν συμβεί και στην εποχή μας.

Τι είναι το pet therapy (εναλλακτική θεραπεία μέσω ζώων)

Featured

Θεραπεία μέσω ζώων (Pet Therapy ή Pet Facilitated Therapy: είναι αυτό που φανερώνει και η ίδια η λέξη, εναλλακτική θεραπεία μέσω ζώων ή δια μέσου των ζώων με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ανθρώπου.Γεννήθηκε επίσημα στις Ηνωμένες Πολιτείες και βασίζεται στα οφέλη που προσφέρει η συντροφιά ενός ζώου στον άνθρωπο. Τώρα πια, η θεραπευτική αξία των ζώων έχει αρχίσει να αναγνωρίζεται σιγά-σιγά και από τις χώρες της Ευρώπης. Ήδη σε πολλά νοσοκομεία, ψυχιατρικές κλινικές, σχολεία αλλά και φυλακές, συχνάζουν σκύλοι, γάτες, κουνέλια, ακόμη και παπαγάλοι, οι οποίοι συνοδεύονται από αχώριστους θεραπευτές «pet partners» , όπως αποκαλούνται οι ειδικοί της θεραπείας αυτής (Pet Therapy). «Η θεραπεία με τα ζώα» (Pet Therapy), ή με μεγαλύτερη ακρίβεια, η θεραπεία με τη βοήθεια των ζώων (ΘΒΖ), – δηλ. η χρήση των ζώων συντροφιάς στη βοήθεια ανθρώπων με ειδικές ανάγκες (και όχι μόνο) – είναι μια έννοια πολλών ετών. Γιατροί, κτηνίατροι, επαγγελματίες στον τομέα υγείας και άλλοι σε πολλούς διαφορετικούς τομείς καλοδέχονται αυτό το μοναδικό δεσμό κατοικίδιου-ανθρώπου για τη δυνητική θεραπευτική αξία του.
Σκοπός αυτής της σελίδας είναι να δώσει μια εικόνα της σχέσης ανάμεσα στον άνθρωπο και τα ζώα ,της εξέλιξής της αλλά και των θετικών αποτελεσμάτων που έχει αυτή στη ζωή του ανθρώπου.Θα παρουσιάσει πληροφορίες για τη βελτίωση αυτής της σχέσης, με σκοπό τη προώθησή της αλλά και τη προώθηση της εναλλακτικής θεραπείας που μπορούν να προσφέρουν τα ζώα στον άνθρωπο.stock-vector-pet-therapy-78616663

Η λυπημένη συμπεριφορά του σκύλου της, της έσωσε τη ζωή!

max smell cancer

Όταν η Maureen Burns παρατήρησε πως ο 9χρονος σκύλος της Max έγινε ξαφνικά μελαγχολικός και στεναχωρημένος, θεώρησε πως απλά έχασε την όρεξή του για την ζωή και προετοιμαζόταν ψυχολογικά για το χειρότερο.
Όμως αυτό που συνέβη στην συνέχεια, της έσωσε κυριολεκτικά την ζωή!

Ο Max από την μια στιγμή στην άλλη, από χαρούμενο και χαδιάρικο σκυλί, έγινε λυπημένο και απομονωμένο. Πλησίασε δειλά το στήθος της ιδιοκτήτριας του, το μύριζε, και αμέσως μετά κουλουριαζόταν σε μια γωνίτσα έχοντας ένα περίλυπο ύφος. Στην αρχή η ιδιοκτήτρια του δεν κατάλαβε γιατί συνέβαινε αυτό, όμως κάποια στιγμή που παρατήρησε την κίνησή του προς το στήθος της, κατάλαβε πως είχε καρκίνο.

Πήγε και έκανε εξετάσεις, και οι πρώτες εξετάσεις βγήκαν καθαρές. Όμως ο Max συνέχιζε να είναι λυπημένος. Χρειάστηκε να γίνει βιοψία για να βρεθεί τελικά ο καρκίνος. Την ημέρα που επέστρεψε η Maureen πίσω στο σπίτι, μετά το χειρουργείο της, ο Max την πλησίασε διστακτικά, μύρισε το στήθος της, και αμέσως ξανάγινε το χαρούμενο και παιχνιδιάρικο σκυλί που ήταν πριν.

Αν δεν υπήρχε ο Max, η Maureen δεν θα καταλάβαινε πως είχε καρκίνο τόσο σύντομα, και ίσως όταν το αντιλαμβανόταν τελικά να ήταν πολύ αργά.
Αυτό που έκανε ο Max ήταν πραγματικά καταπληκτικό, και μας αποδεικνύει πως καλά θα κάνουμε να ακούμε προσεκτικά αυτά που έχει να μας πει ο σκύλος μας, γιατί μπορεί να θέλει να μας δείξει κάτι σημαντικό!

πηγή: dogheirs.com

Lucas & Juno: μια δυνατή φιλία ανάμεσα σε ένα άρρωστο παιδί και έναν σκύλο!

juno lucas5

Μια συγκινητική ιστορία αγάπης, τρυφερότητας αλλά και δυνατής φιλίας έρχεται από το μακρινό Τενεσί των ΗΠΑ και αφορά στη σχέση ενός σκύλου, της Juno, και του 6χρονου σήμερα Lucas Hembree, ο οποίος πάσχει από μια σπάνια ασθένεια που επηρεάζει το νευρολογικό σύστημα και οδηγεί σε βέβαιο θάνατο.
Για να δούμε την ιστορία λοιπόν…

Ο Lucas από την ηλικία των 2 ετών διαγνώστηκε με το σύνδρομο Sanfilippo, μια κληρονομική, μεταβολική ασθένεια που προκαλείται από την απουσία ή δυσλειτουργία ενός ενζύμου που απαιτείται για να διασπαστούν τα μόρια του σακχάρου στον οργανισμό. Καθώς ο καιρός προχωράει τα άτομα χάνουν την ικανότητα να μιλήσουν, να περπατήσουν και να φάνε.
Η ασθένεια προκαλεί και σοβαρή νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε επιθετική συμπεριφορά, υπερκινητικότητα και επιληπτικές κρίσεις.
Ο ίδιος ο Lucas εκτιμάται πως έχει όριο ζωής μέχρι τα 15 χρόνια περίπου, και μεγάλη πιθανότητα τα τελευταία χρόνια της ζωής του να είναι σε κατάσταση “φυτού”. Οι γονείς του, κατάλαβαν αμέσως μετά την διάγνωση, πως η κάθε στιγμή με τον γιο τους είναι πολύτιμη και ανεπανάληπτη, και έτσι κάνουν ό,τι είναι δυνατόν ώστε να περάσουν ευτυχισμένα την κάθε μέρα με τον Lucas.

juno lucas1

Η Juno από την άλλη είναι ένα βελγικό malinois που εργάστηκε για αρκετά χρόνια στην Αστυνομία, όμως μια σοβαρή ασθένεια την ανάγκασε να αποσυρθεί, ενώ γλίτωσε στο τσακ την ευθανασία.
Κάπου εκεί οι δρόμοι τους συναντήθηκαν όταν οι γονείς του μικρού ήθελαν ένα εκπαιδευμένο ζώο για τον Lucas. Επειδή όμως η ασθένεια του μικρού επιδεινωνόταν κανένας φορέας δεν συναινούσε στο να δοθεί ένας σκύλος στο παιδί. Επίσης, το να πάρουν έναν ειδικό σκύλο θεραπείας θα κόστιζε περίπου 15.000 δολλάρια, κάτι που το έκανε απαγορευτικό για την οικογένεια.

juno lucas4

Έτσι ο πατέρας στράφηκε σε καταφύγια ζώων και έπεσε πάνω στην Juno.
”Σε μερικές μέρες θα της έκαναν ευθανασία, ήταν αδύνατη και δεν είχε θέληση να ζήσει… Την πήραμε αμέσως και μόλις ήρθε σε επαφή με τον μικρό άλλαξε ως διά μαγείας. Έγινε άλλο σκυλί, αμέσως κατάλαβε ότι έπρεπε να βοηθήσει τον Lucas, ότι ο μικρός είχε την ανάγκη της για να μην πεθάνει… Έχει το σπάνιο χάρισμα να αντιλαμβάνεται πότε χρειάζεται να αλλάξει ορό, να λάβει οξυγόνο και τρέχει σε βοήθεια. Τον έχει σώσει πολλές φορές μέχρι σήμερα. Νομίζω θα ζήσουν όσο είναι να ζήσουν μαζί, αγαπημένοι και μάλλον μαζί θα φύγουν… Ο ένας δεν μπορεί να αποχωριστεί τον άλλον και η σχέση τους είναι μαγική!”, λέει ο πατέρας του μικρού.

juno lucas3

Παρόλο που ο πατέρας προσπαθεί να ψυχαγωγήσει και την ίδια την Juno, να την βγάζει βόλτες και να παίζει μαζί της χωρίς τον Lucas, εκείνη με δυσκολία αφήνει το πλευρό του μικρού αγοριού. “Δεν βλέπεις ποτέ τον έναν χωρίς τον άλλον δίπλα του. Νομίζω πως ήταν γραφτό!”

juno lucas2

Τα λόγια είναι περιττά… οι εικόνες μιλούν από μόνες τους!

Πηγή responsipledogparents.blogspot.gr

Xander: το ξεχωριστό χάρισμα του τυφλού pug!

xander1

O Xander είναι ένα τυφλό pug που έχει ένα ξεχωριστό χάρισμα, το οποίο χρησιμοποιεί για να βοηθά αυτούς που έχουν περισσότερο ανάγκη, τα κακοποιημένα παιδιά!
Ζει στο Oregon και έχασε τα μάτια του σε ένα ατύχημα. Βρέθηκε σε ένα καταφύγιο, και από εκεί τον υιοθέτησε ο Rodney Beedy, που κατάλαβε αμέσως με το που τον είδε, πως αυτός ο σκύλος έχει κάτι το ξεχωριστό.

Ο Xander είχε έναν καταπληκτικό χαρακτήρα ακόμα και μέσα στο καταφύγιο, και οι υπεύθυνοι είπαν στον Rodney όταν τον υιοθέτησε, πως θα μπορούσε να γίνει ένας πολύ καλός σκύλος θεραπείας. O Rodney και η γυναίκα του η Marcie έχουν επτά ακόμα pugs στο σπίτι, και στην αρχή θεωρούσαν πως δεν θα μπορούσαν να αποκτήσουν έναν ακόμα σκύλο. αλλά με το που είδαν τον Xander τον ερωτεύτηκαν αμέσως.

Λίγο καιρό αργότερα ο Xander πήρε και το πιστοποιητικό ως σκύλος θεραπείας. Και πλέον ο Xander κάνει μια πολύ σημαντική δουλειά. Δουλεύει με παιδιά που έχουν κακοποιηθεί. Επισκέπτεται σε τακτική βάση νοσοκομεία αλλά και ιδρύματα όπου βρίσκονται κακοποιημένα παιδιά, και τα παρηγορεί και τους χαρίζει τα φιλιά του και την αγκαλιά του.

xander5

Όταν δεν επισκέπτεται παιδιά, κάνει παρέα σε ηλικιωμένους. Πραγματικά δεν τον ενδιαφέρει τι ηλικία έχει ο κάθε άνθρωπος, τους αγαπά όλους! Ακόμα και ανάμεσα σε ένα πλήθος 20 ή 30 ατόμων, ο Xander δεν χάνει την ψυχραιμία του και συνεχίζει να είναι ήρεμος και συμπονετικός.

xander4

Ο Rodney εντυπωσιάζεται από αυτό, και λέει χαρακτηριστικά: “Αν εγώ ήμουν τυφλός και βρισκόμουν μέσα σε ένα πλήθος με όλους αυτούς τους ανθρώπους πάνω από το κεφάλι μου, θα φρίκαρα! Αλλά ο Xander παραμένει ήρεμος. Έχει τόσο καλό χαρακτήρα!”

xander2

Του Xander του αρέσουν τόσο πολύ τα παιχνίδια, που διασκεδάζει πολύ όταν δεν δουλεύει και έχει χρόνο για παιχνίδι και διασκέδαση. Παρόλα αυτά, συνεχίζει το έργο του με αφοσίωση, και για όσο θα υπάρχουν παιδιά που πονάνε και χρειάζονται συμπαράσταση, ο Xander θα είναι εκεί να τους βοηθά!

πηγή: dogheirs.com

Ανιχνεύθηκε ο καρκίνος χάρη στον σκύλο της!

d6c45d2ff80b0100d9e91490285cd48c

Πριν από μερικές ημέρες το Petfriends.gr είχε δημοσιεύσει την ιστορία της Maureen Burns που διαπίστωσε εγκαίρως τον καρκίνο του στήθους χάρη στον αγαπημένο της σκύλο Max!

Μια παρόμοια ιστορία ήρθε στο φως με πρωταγωνίστρια αυτή τη φορά την Diane Papazian και τον σκύλο της Troy. Το 4 μηνών ντόπερμαν της συγκεκριμένης γυναίκας άρχισε εντελώς ξαφνικά να τρίβεται στην αριστερά πλευρά του στήθους της, κάτι που επαναλήφθηκε και τις επόμενες ημέρες.

Η Diane δεν κατάλαβε τι συνέβαινε, αλλά της προκλήθηκε αλλεργική αντίδραση στο σημείο και αναγκάστηκε να μεταβεί στο νοσοκομείο.

Αν και είχε πραγματοποιήσει μαστογραφία πριν λίγους μήνες επανέλαβε την εξέταση και διαπιστώθηκε πως είχε καρκίνο του στήθους!

Η έγκαιρη προειδοποίηση του Troy της έσωσε τη ζωή, καθώς ο καρκίνος είχε επιθετική μορφή. Η Diane προχώρησε σε διπλή μαστεκτομή και χημειοθεραπεία και όλα πήγαν κατ’ ευχήν, με την ίδια να δηλώνει.

“Είμαι ευτυχισμένη και μόνο που τον βλέπω να κάθεται απέναντι μου και να κοιτάει με τα μεγάλα καφέ του μάτια γεμάτα αγάπη. Είναι ένα καταπληκτικό σκυλί, μου έσωσε τη ζωή.“

Πηγή Petfriends.gr

Ντοκιμαντέρ: Η φιλία ενός αγοριού με κινητικά προβλήματα κι ενός ακρωτηριασμένου σκύλου

bbbf7247063a7561e5de5880b1336115

Το μίνι-ντοκιμαντέρ της Jonna Mciver που ακολουθεί αφορά την φιλία ενός αγοριού με μυϊκή δυσμορφία κι ενός σκύλου που ακρωτηριάστηκε στο ένα του πόδι.

Ο μικρός Owen Howkins, μόλις 7 ετών, πάσχει από μια σπάνια γενετική ασθένεια που ονομάζεται Schwartz-Jampel και κάνει τους μύες του να βρίσκονται μονίμως σφιγμένοι.

Όταν συνειδητοποίησε ότι διαφέρει από τα υπόλοιπα παιδιά της ηλικίας του δεν ήθελε ν’ αποχωριστεί το σπίτι του.

Μόλις στη ζωή του όμως μπήκε ο Haatchi τα πάντα άλλαξαν και για τους δύο!

Ο Haatchi (ποιμενικός Ανατολίας) ακρωτηριάστηκε όταν ένα… ανθρωπόμορφο τέρας τον έδεσε στην γραμμή του τρένου με συνέπεια να κοπεί το ένα του πόδι κι η ουρά!

Ο Haatchi σώθηκε μετά την έγκαιρη επέμβαση των κτηνιάτρων αλλά βρίσκονταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση μην έχοντας διάθεση για τίποτα.

ccs-2-0-81970400-1392457406_thumb

Η θετή μητέρα του επτάχρονου αγοριού Colleen Drummond ανέφερε χαρακτηριστικά: “Πριν την άφιξη του Haatchi ο Owen δεν ήθελε να βγει καθόλου έξω, ήταν αγοραφοβικός, φοβόταν τον κόσμο. Όταν ξεκίνησε το σχολείο τα πράγματα έγιναν χειρότερα. Ο ερχομός του σκύλου ήταν το καλύτερο… γιατρικό. Πλέον έχει γίνει πολύ κοινωνικός, δεν φοβάται τους άλλους ανθρώπους και πηγαίνει συνέχεια σε διαγωνισμούς σκύλων μαζί με τον Haatchi.”

Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στον Haatchi εξηγεί ο Will Howkins που επισημαίνει μάλιστα πως ο σκύλος έχει κερδίσει πλήθος βραβείων.

‘Είμαι πολύ ευτυχισμένος που ο Haachi είναι στη ζωή μου, με κάνει να χαμογελάω όλη την ώρα. Είναι ο καλύτερος μου φίλος’,δηλώνει ο μικρός Owen.

Παρακολουθήστε το μίνι-ντοκιμαντέρ

Πηγή Petfriends.gr

Bazaar από τον Σύλλογο Φίλων των Ζώων Χαλανδρίου

ccs-2-0-98108300-1391090069_thumb

Για το επόμενο Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014 έχει προγραμματίσει το χειμερινό του παζάρι ο Σύλλογος Φίλων των Ζώων Χαλανδρίου!

Το bazzar θα λάβει χώρα στην Κεντρική Πλατεία Χαλανδρίου με διακοσμητικά, χρηστικά, λευκά είδη, αξεσουάρ, βιβλία, CD-DVD και κοσμήματα σε απίθανες τιμές.

Μαζί μπορούμε να δώσουμε μια ευκαιρία στα αδέσποτα να ζήσουν με αξιοπρέπεια ανάμεσα μας…

Τηλέφωνα επικοινωνίας:

6973 698 750
6979 640 320